Flauw

“Jongens, maandagavond 6 maart moeten we echt bij elkaar komen om alle punten door te nemen. Op welke punten moeten vlaggenisten staan, de opbouw van start en finish en hoeveel mensen we daarvoor nodig hebben. Daarna moeten we de mensen gaan benaderen en daarvoor een bijeenkomst plannen. En dat moet allemaal voor de 17e.”

De weken erna stond de telefoon niet stil bij de organisator, grote dingetjes, kleine dingetjes, er moet wat geregeld worden voor een ‘simpele” loop. Maar ja, toch 4 verschillende afstanden, de afstanden weer uitzetten, nameten, regelen dat alles met strepen en linten vastgesteld wordt. Het is me een werk, met een klein groepje de Sultanaloop organiseren, de lopers rekenen erop, het bestuur vindt het prima en daarna wachten de Schoolmeesterloopjes. Leuk werk, maar er gaat een hoop tijd inzitten.

De dag zelve van de Sultanaloop, fris weer, winderig en ook dit jaar een niet al te grote opkomst. En dat voor een vereniging van meer dan 700 leden, waarvan het overgrote deel lopers is. En, ook dit jaar weer helemaal geen enkele deelnemer van de zg. acht-uurgroepen”. Waarom toch?

Een duintraining gepland de zaterdag ervoor? Moet kunnen, kun je de zondag daarna altijd 5 of 10 kilometer uitjoggen, waarom toch niet? De 1e Schoolmeesterloop, weer niemand van de 8 uurgroepen. Toeval? Expres? Wat is dit? Rancune? Is dat andere wat gepland is zo belangrijk?

Ik houd mijn lopers vanaf 1980, toen ik met training geven begon, altijd voor dat het deelnemen aan de eigen loopjes de voorkeur verdient. Reclame voor je club, genoegdoening aan de organisatoren die graag een grote opkomst zien en nog goed voor de clubkas ook, die 3,5 euro per persoon die je moet betalen. Natuurlijk, wil je een keer de CPC-loop meedoen, geen probleem, niets is verplicht. Maar er is ook iets als een soort zedelijke verplichting aan je club om zoveel mogelijk mee te doen aan de eigen wedstrijden. Kom op trainers van de 8 uurgroepen, zet die lopen van Zaanland op het programma, doe niet zo flauw!

 

Ruud Righolt