Hijgen op hoogte

Lopen in het buitenland is meestal minder luxueus dan in Nederland. Ook al is het onderhoud aan straten en stoepen in Nl ook al jaren uitbesteed dus verminderd dus belabberder dan vroeger, het is altijd nog beter dan in een echt Derde Wereldland en ook beter te doen dan in de meeste Europese landen..

Ik vloog bijna 7000 kilometer naar Arusha (een grote stad in het noorden van Tanzania) om mijn broer te bezoeken, om in de zon te zitten en uit de winter te zijn. En dan zit je er, in de omheinde tuin met zwembad, maar, het lopen gaat door. Om de dag driemaal 5 minuten, van het huis uit met vals plat omhoog de eerste 4 minuten. Het hijgen neemt snel toe, het is 28 graden, stoffig en op 1400 meter is er ook wat minder zuurstof. Er is asfalt, maar het grootste deel is hobbelig, met stenen, en derhalve ook alles vragend van het inschattingsvermogen om niet over een stuk steen te struikelen.

De omgeving barst van de grote huizen, een halfbewaakte compound met om elk huis een grote muur, een bewaker voor de deur en honden op het terrein. Het ligt aan de buitenkant van de stad, er wonen zakenlui, hoge ambtenaren en rechters van het Rwanda-tribunaal, dat hier tot en met afgelopen december recht moest spreken over de ophitsers, de beulen en de verantwoordelijken van de massaslachting in Rwanda in de jaren negentig.De bewakers, de passanten kijken me allemaal aan, wat slooft die witte zich uit! Hier zie je zelden een Tanzaniaan lopen, buiten de stad zie ik ze wel eens, de ranke stukken elastiek die langs een optocht van stinkende vrachtwagens, 4 Wheeldrives en vooral veel toeterende busjes aan de zijkant van de weg voortrennen. In Kenia zijn er diverse trainingsplekken waar de vele Keniase toppers en ook buitenlanders zich voorbereiden op de grote wedstrijden. De enkele Tanzaniaanse toppers zoeken zelf de hoogte op om te trainen. 

"Olympic Games 1980 - 5000 m race" by RIA Novosti archive, image #585168 / Valeriy Shustov / CC-BY-SA 3.0. Licensed under CC BY-SA 3.0 via Wikimedia Commons - http://commons.wikimedia.org/wiki/File:Olympic_Games_1980_-_5000_m_race.jpg#mediaviewer/File:Olympic_Games_1980_-_5000_m_race.jpg
“5,000 m race”. Baanatletiek. De 22e Olympische Zomerspelen in Moskou (19 juli - 3 augustus, 1980). Atleten: 649 - Suleiman Nyambui (Tanzania) 191 - Miruts Yifter (Ethiopië) 208 - Kaarlo Maaninka (Finland) (Foto van wikipedia.org)

De laatste 30 jaar waren er slechts drie echte wereldtoppers uit dit rommelige, ongeorganiseerde en straatarme land te bezichtigen: Suleiman Nyambui, 5km-loper die onder meer zilver won in Moskou, Gidamas Shahanga die in de marathon van Rotterdam eens zegevierde en ook in de Amsterdamse marathon te zien was en dan Juma Ikangaa, begin jaren tachtig een frontrunner in de marathon die nooit een prijs bij de Olympische Spelen won maar wel grote marathons (Tokio, New York, Boston en Fukuoka) op zijn naam bracht.

Voor een witte is lopen in Tanzania hijgen, maar voldoening geeft het wel. In 1987 liep ik er na een paar weken gewenning nog wel eens 6 kilometer achter elkaar, dat soort gekkigheid zit er niet meer in. Daarentegen is het liggen in de weelderige tuin en zwemmen in het zwembad niet afgenomen, dat gaat me nog steeds goed af.

Tot in de kou!

Ruud Righolt