Trial and error

“Kom in grote getale naar het Amsterdamse Bos en neem een paar smerige schoenen mee omdat we wel eens van de paden konden afwijken voor een lichte of zware crosstraining!”

Aan de uitnodiging kon het in ieder geval niet liggen, het weer was ook fantastisch, dus dat beloofde wat deze zaterdag. es&ES waren iets verlaat, die kwamen uit een andere tijdzone en op de groepsapp gelukkig de geruststellende woorden van Simon, dat hij ondanks het verslapen toch nog had gered om koffie te regelen. Een reden voor de geblesseerden en uitslapers om direct coffee on wheels te bestellen. 

In redelijke getale (4 vrouw 11 man) stonden we op de parkeerplaats bij de bosbaan. Wederom geen vooraf uitgestippelde route en dat is natuurlijk logisch als je gaat crossen. Diana liep wederom te pronken met haar camelbak, deze keer met antivries. Volgens Carmody zat er ijsthee ;-) in. Een ijzige blik viel hem ten deel…

We begonnen over een glad, glibberig ijspaadje. Het leek dat het eindelijk winter was deze morgen, nog niet zo erg dat het Elfstedencomitee bij elkaar moest komen, maar toch  een dun ijslaagje op de slootjes en plassen en witte grasvelden. 

We volgden de oranje tienkilometerroute, af en toe weken we af en kwamen we op een soort van paardenpad, waar je tot je enkels in weg zakte (cross?). Deze error losten we snel op door even door de bossen te trailen en weer snel op iets verharder pad verder te lopen. 

Hans had zijn Goretex schoenen aan en mistte geen enkele plas. Geen enkel medelijden met degene die naast of achter hem liep. Af en toe een minuutje versnellen, af en toe schreeuwde er iemand ‘links’ of ‘rechts’ waar we rechtdoor moesten zodat de vooroplopers wat extra meters konden maken en de rest kon aansluiten. Was verder een mooie boswandeling, waarover niet zoveel valt te melden behalve dan boomknuffelende Nordic Walkers.

Richting parkeerplaats was Klaas niet zo lekker (grieperig), liep Andries niet zo lekker en nam Gerrit zijn verantwoordelijkheid om met hen naar de auto door te lopen. De rest liep nog even aan de sunnyside van de bosbaan met de bedoeling daar nog een lusje van te maken. Gemotiveerd door de ladysportievelingen in de sportschool van de roeivereniging liepen de haantjes en hennetjes met de borsten vooruit. 

Onderweg had Gerrit nog een extra hindernis (een buldog met anderhalve meter stok overdwars in de bek) ingebouwd om te ontwijken. Aan het einde bij het bruggetje maakte de helft een lusje, de anderen gingen dezelfde weg terug. Een van de roeicoaches had tenslotte geroepen “keer om!” en geconditioneerd als wij zijn keren wij dan om. Weer dezelfde buldog ontwijken en vervolgens oppassen voor de knieholtes omdat de slimme eigenaar van het beest hem begon te roepen (“is een extra horde!”).

De meisjes van de sportschool waren inmiddels gedesillusioneerd afgedropen (jammer jongens) en op de parkeerplaats druppelde iedereen weer binnen voor de koffie. Speculaasjes en nog een paar negerzoenen deze keer. De koffie was gauw op, Simon had schijnbaar toch ook thuisbezorgd of in de haast twee koppies minder getapt, zodat esther en Louis het deze zaterdag met thee moesten doen…

Weinig cross, maar wel een mooie loopje!

Op zondag voor de liefhebber nog ff de Rode Route van Schoorl. 9.15 uur vanaf parkeerplaatsje Groet bij het kleine klimduintje. Weer trail, maar hopelijk zonder error, want die rooie is al zwaar genoeg (de route hè, niet iemands vrouw met een zweem van rood haar die zichzelf ook te zwaar vindt).

De Groet