Bergen Dal

Vroeg verzamelen deze zaterdag. Bij afwezigheid van de trainert, die lekker aan het schaatsen is op het Witte Meer in Oostenrijk, heeft Carmody bepaald dat we de Oranje Route van Bergen aan Zee gaan lopen. 

Prutrace
Prutrace

Veel auto’s op de parkeerplaats bij Zaanland, waarschijnlijk allemaal bang niet mee te kunnen. Nog een appje van Jamie die twee minuten later komt omdat de buurman de weg heeft geblokkeerd en ze haar fiets over de vuilcontainers moet tillen. Aangename verrassing is de aanwezigheid van Diana. Omdat de voetbal is afgelast en de jongens nog sliepen is zij er ook bij. Waarschijnlijk is de ware reden dat ze weinig vertrouwen heeft in de trainerscapaciteiten van aspirant interim trainert Carmody. 

Het is nog haasten om op tijd Bergen aan Zee te bereiken. Bij het oude Burgerweeshuis staat Peter met zijn vrouw en campertje al te wachten. Waarschijnlijk de dag ervoor vertrokken om een romantisch nachtje in hun Westfalia mobilehome aan zee door te brengen.

Met 14 vrouw/man gaan we op pad. Na twee kilometer even de rek en strek en plaspauze. Wederom geeft Diana weinig blijk van vertrouwen in de trainerscapaciteiten van Carmody, want ze roept dat Peter maar aan moet geven welke oefeningen we moeten doen.

In de Bergense duinen is het nog winter. Af en toe lopen we over besneeuwde paden, vaak ook moeten we klunen door de blubber.

De duinen van Bergen zijn heel anders als de duinen bij Castricum en die van Schoorl. Meer op en neer gaand, af en toe flinke klimmetjes en fijne afdalinkjes. Smalle paadjes, single track en veel wortelen (vandaar dat de route oranje is denk ik) en weinig bestraat. Open stukken wisselen af met beboste gedeeltes. Heel afwisselend, de route verveeld geen moment. Doordat je niet met al te veel naast elkaar kunt lopen wordt de groep af en toe als een harmonica door de duinen getrokken. Af en toe even stofzuigen om bij elkaar te blijven. 

Prutrace
Winterwonderland

Het mooie weer lokt ook de mountainbikers weer naar buiten, dus regelmatig wordt er “fiets” geroepen. Alles gaat in goede harmonie, geen onvertogen woord (waarschijnlijk omdat wij door de stijgingen geen woord kunnen uitbrengen). 

Op een glibberig paadje besluit George wat aan zijn beginnende rimpels te doen en neemt even een modderbad. Gelukkig een valpartij zonder erg, zoals de belgen dat noemen.

Af en toe passeren we een automaat voor duinkaarten, wat mij er aan herinnert deze nog te vernieuwen. Horen steeds vaker dat boswachters van PWN er toch om vragen). In de laatste kilometers nog 3 venijnige klimmetjes die je de adem doen ontnemen (door het uitzicht maar vooral door het stijgingspercentage). 

Prutrace
Bosnimfen

Uit een eerdere loop over deze route wist ik dat je aan het einde rechts aan moest houden, omdat je anders opnieuw aan de ronde begint. Op een gegeven moment besluit Carmody te gaan stofzuigen, de rest loopt door. Wie de trainert niet volgt, loopt teveel!, dus iedereen die niet met Carmody omkeert, loopt gewoon de Oranje Route voor de tweede keer ;-). We laten ze even 300 meter extra lopen, alvorens we ze terug roepen.

Onder genot van een mooi winterzonnetje genieten we van een welverdiende bak koffie met goedkope speculaasjes deze keer. Het is allemaal weer fijn geregeld bij groep 4. Voor diegene die Schoorl overslaan staat volgende week waarschijnlijk een rondje Nieuw West op het programma.