Korte pijpen en handschoenen

Als ik in de uitnodiging voor de wekelijkse zaterdagrun het woord Santpoort zie staan maakt mijn lopershart altijd een sprongetje. De rode route in de Kennemerduinen, bij Groep4 beter bekend als de Brederoderoute, vernoemd naar de ruïne van kasteel Brederode bij Santpoort Zuid staat in ieder geval in mijn top drie van mooiste looproutes.  

Om de een of andere reden komt het altijd zo uit dat ik iets anders te doen heb als we hier naar toe zullen gaan: een afspraak om te collecteren voor de Roparun, een winterbandenwissel bij de garage, een zomerbandenwissel bij de garage of een of ander ander k..klusje wat je nooit hebt als er weer eens een run door de Zaanstreek op het programma staat. Deze week niet dus, Yeehaaaa! 

Verzamelen bij Zaanland. De dames en heren van de weersverwachting meldden al de hele week dat het dit weekend terrasjesweer  zou worden. Toch was het best fris deze ochtend. esther en Louis hadden afzonderlijk van elkaar al bij de eerste verkondiging van het mooie  terrassenweer  besloten in korte pijpen te gaan lopen (esther dan wel weer met handschoenen).

Annemieke en Henk zijn nog te geblesseerd om te lopen, maar kunnen wel fietsen! Zij hebben besloten om het mooie weer te gebruiken om vanaf Zaanland naar Santpoort te gaan fietsen om aldaar een kopje koffie met ons  te nuttigen. Via de groepsapp worden ze door multifunctionele Mike op de hoogte gehouden waar we zitten.

Met vijf auto’s richting Santpoort. Voorheen konden we parkeren bij de ruïne, maar sinds de plaatselijke sauna haar parkeerplaats heeft voorzien van een nieuw hek , gaat dat niet meer. We hebben dus afgesproken bij de plaatselijk hockeyclub. Helaas is net de winterstop weer voorbij, dus de gratis parkeerplek staat vol met dikke Audi’s en BMW’s van de ouders van de hockeyende Roderik-Jannen en Marie-Charlottes. Dat wordt dus helaas  betaald parkeren en het PWN sponsoren.

Eric en Carmody (ook in korte pijpen, karaktergozert) zijn rechtstreeks naar de parkeerplaats gereden. Al met al zijn we inmiddels met achttien lopers. Peter ontbreekt (trauma van een boomwortel en een zwikenkel van een eerder bezoek aan de rode route?) Verder the usual suspects. 

Het gesprek onderweg gaat uiteraard over de foto van de behaarde trainert en de bebaarde look-a-like Fonz die Jan Dekker uit het boek van de Zaanse schaatsclub had gelicht. Verhitte discussies of de Trainert zonder haar nu knappert is dan met dat monikkenrandje haar van de foto. Dit duurt tot we bij de rek&strekplek zijn. Daarna is er nog weinig ruimte voor discussie. Het parcours gaat op en neer en is op vrij veel plekken singletrack. We hebben een aantal versnellingen van twee of drie minuten.

Bij Parnassia pakken we een stukje strand tot de eerstvolgende opgang. We hebben op het strand wind mee en als een stelletje losgeslagen jonge honden waaieren we uit over het harde zand. Nadat enkelen bovenaan de strandopgang al het zand uit de schoenen hebben geschud, vervolgen wij de rode route. Voor de verandering maar weer een versnelling tot de trap. Even later begroeten wij onze fietsende teamleden. Vlotte aktie Annemieke en Henk! Zij fietsen de rest van het parcours mee naar de parkeerplek.

Tijd voor koffie, thee en goedkope koekjes. Ook Marjoleine heeft koffie en thee mee, dus er is ondanks de grote groep genoeg voor iedereen (maar de koekjes gingen wel snel).

Mooie route, mooi parcours, mooi weer, mooie mensen, kaal of niet.