Solang se kenne lulluh kenne se lopuh

Deze zaterdag lopen we op bekend terrein, de altijd mooie maar zware Oranje Route vanuit Wijk aan Zee. Klein groepje, zonder Zaankanterlopers, vakantiegangers en jubileumfeestvierders.

De bus van de trainert is nog even ingeruild voor een Fiat Punto met ruim twee ton op de teller (waarvan het enige dat nog goed functioneert het waarschuwingslampje van de motor op het dashboard is). Met samengeknepen billen bereiken de inzittenden het startpunt. Deze Punto is overigens nog te koop!

Henk krijgt wat opmerkingen over zijn kledingkeuze van Niek. Als hij vervolgens zijn blauwe trainingspak uittrekt en in Zaanlandtenue vol trots klaar staat om te beginnen is het commentaar niet van de lucht. Michel staat hem gelukkig bij in zijn ‘Zaanland companypride’ met zijn ‘Lopen doe je bij Zaanland’-shirt, Met 9 man(-nen) vertrekken we van de parkeerplaats in Wijk (die eigenlijk al in Heemskerk ligt). De ondergrond is droog, veel losse steentjes in het begin. We doen geen versnellingen, want de trainert heeft geen klokkie om. Het tempo ligt even boven de 5.30/km, best pittig op dit parcours.

Op de route veel mountainbikers en wandelaars die nog even van de aangename temperatuur genieten. Door de weinige regen van de afgelopen tijd zijn er veel stukken op de route met mul zand. ”Op het strand is het minder zwaar!”

Michel is vanwege zijn voorgenomen huwelijk aan zijn laatste zaterdagloopje bezig (volgens Henk): “dan moet je voortaan op zaterdagochtend de ramen lappen.” Een kilometer of vier worden allerlei nadelen van het huwelijk opgesomd. Het doet Michel niet veel, die verwacht dat het allemaal zo’n vaart niet zal lopen en dat ie gewoon kan blijven doen wat ie nu doet. 

Er wordt veel gekletst, wat een vrouwtje uit een passerende wandelgroep met Amsterdamse tongval doet opmerken “solang se kenne lulluh kenne se lopuh´. Het lulluh wordt wat minder, want Simon dieselt voorop gewoon door, ondanks de smeekbedes van de trainert om toch vooral wat tempo terug te nemen.

Simon reageert met de opmerking dat hem bij zijn sollicitatie voor Groep4 werd voorgehouden dat hij een duurtempo van 5.20 zou moeten kunnen lopen en dat probeert hij ook te halen ☺ Fons heeft daar een andere theorie over.

De Elzenweg doet de naam eer aan, want we  hebben Els al een tijdje niet gezien. Zij is hard in training voor Berlijn, en heeft deze dag 20 kilometer in  Spaarnwoude gelopen.

Niek zegt tegen iedere loper die we tegenkomen “tot volgende week in Zaandam”, in de veronderstelling dat iedereen de DamtotDamloop loopt. Sommige zie je denken ‘Zaandam?, wat moet ik daar doen?’, een paar meiden roept “ Jah, de DambyNightrun!” 

Zonder al te grote problemen komen we terug bij de parkeerplaats. Klein groepje dus dubbele koffie met extra veel goedkope koek. Volgende week het weekend van de Damloop. Voor de trainert geen belemmering om een klein rondje in Zaanstad te plannen. Ik zie je zaterdag!